Skutki nieudzielania urlopu szkoleniowego

Zarówno Kodeks pracy, jak i ustawy szczególne, przewidują, że w pewnych sytuacjach pracownikowi przysługuje prawo do płatnego urlopu innego niż urlop wypoczynkowy. Regulacje te są jednak często dość ogólnikowe i nie regulują wszystkich związanych z nimi kwestii.

Na gruncie tych przepisów pojawiła się ostatnio wątpliwość, czy aplikantowi radcowskiemu, któremu nie udzielono urlopu na podstawie art. 34 ust. 2 (obecnie art. 34 ust.3) ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o radcach prawnych (tj. Dz.U. z 2015 r., poz. 507, dalej jako „Ustawa o radcach prawnych”) przysługuje ekwiwalent urlopowy lub inne świadczenie w zamian za niewykorzystany urlop. Kwestia ta została rozstrzygnięta w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2015 roku (sygn. akt II PK 54/14).

Stan faktyczny przedmiotowej sprawy przedstawiał się następująco: pracodawca nie ustosunkował się do żadnego z wniosków składanych przez aplikanta radcowskiego z prośbą o udzielenie urlopu w celu przygotowania się do egzaminu radcowskiego. W związku z tym aplikant samowolnie udał się na urlop, co jednak spowodowało złożenie mu przez pracodawcę oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 §1 pkt. 1 Kodeksu pracy.

Sądy powszechne nie miały wątpliwości, że zachowanie aplikanta, wielokrotnie proszącego pracodawcę o przysługujący mu z mocy prawa urlop, a następnie udającego się na niego bez zgody pracodawcy, nie może być zakwalifikowane jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Zachowanie to mogło stanowić wyłącznie podstawę wypowiedzenia umowy o pracy, a nie rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

W odniesieniu do podnoszonego przez powoda żądania o wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, zarówno Sąd I, jak i II instancji rozstrzygały, że skoro Ustawa o radcach prawnych, będąca lex specialis w stosunku do Kodeksu pracy nie przewiduje takiego ekwiwalentu, to znaczy, że powód nie może skutecznie dochodzić takiego roszczenia.

Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu Okręgowego o nieprzysługiwaniu ekwiwalentu za urlop szkoleniowy, lecz zauważył także, że nie można zaakceptować rozstrzygnięcia polegającego na „odmowie zaspokojenia roszczenia pracownika z tytułu ewidentnego i rażącego naruszenia obowiązku pracodawcy”. Z tego też względu Sąd Najwyższy uznał, że podstawę do dochodzenia przez aplikanta roszczeń od pracodawcy może stanowić art. 471 Kodeksu cywilnego.

Należy podkreślić, że wnioski wynikające z orzeczenia Sądu Najwyższego  mogą znaleźć zastosowanie nie tylko wobec aplikantów radcowskich i adwokackich, lecz także wobec osób podnoszących swoje kwalifikacje zawodowe z inicjatywy lub za zgodą pracodawcy, gdyż one również pozostają uprawnione do urlopu szkoleniowego.

Kancelaria rozwija praktykę transakcyjną, nieruchomościową i okołogiełdową.

Obsługując ponad 100 podmiotów gospodarczych rozwija także praktykę korporacyjną.

Kancelaria Prawa Pracy, FATCA i Prawo Piłki Nożnej to kolejne dziedziny specjalizacji Kancelarii. Kancelaria i jej prawnicy rozwinęli szereg węższych, ścisłych specjalizacji prawniczych, opierając je na dotychczas zdobytym w tego typu sprawach doświadczeniu.

 Do góry