Formy rozwiązania umowy o pracę

Są coraz chętniej wybieraną formą zatrudnienia – zarówno przez osoby zatrudnione, jak i przełożonych. Dają bowiem poczucie bezpieczeństwa, a także stabilizacji, co zwiększa przywiązanie do firmy, a tym samym zaangażowanie w powierzone zadania. Chronią także przed nieuzasadnionym, nagłym wypowiedzeniem. Warto przy tym mieć świadomość, jakie są formy rozwiązania umowy o pracę i w jakich okolicznościach mogą być stosowane zgodnie z obowiązującym prawem.

Na mocy porozumienia stron

Jest to najbardziej polubowne rozwiązanie z korzyścią dla obu stron. W wyniku wspólnych ustaleń przełożony i osoba zatrudniona określają termin, do której obowiązuje umowa. Przy takiej formie rozwiązania umowy o pracy, stosunek pracy może zostać zakończony praktycznie w każdym momencie – zarówno w trybie natychmiastowym, jak i w ustalonym terminie. Dlatego możliwe jest w tym przypadku zarówno skrócenie, jak i wydłużenie okresu wypowiedzenia.

Rozwiązanie umowy za wypowiedzeniem

Jednostronne oświadczenie woli, czyli wypowiedzenie może złożyć zarówno przełożony, jak i osoba zatrudniona. W tym przypadku obowiązują jednak ściśle określone okresy wypowiedzenia, których długość zależy m.in. od rodzaju oraz długości zatrudnienia:

Przy zatrudnieniu na czas nieokreślony okres wypowiedzenia wynosi:
  • 2 tygodnie – przy zatrudnieniu krótszym niż 6 miesięcy,
  • 1 miesiąc – jeżeli okres zatrudnienia trwa co najmniej 6 miesięcy,
  • 3 miesiące – przy zatrudnieniu trwającym minimum 3 lata.
Przy zatrudnieniu na okres próbny obowiązują inne terminy wypowiedzenia:
  • 3 dni robocze – gdy okres próbny nie przekracza 2 tygodni,
  • 1 tydzień – w przypadku okresu próbnego dłuższego niż 2 tygodnie,
  • 2 tygodnie – w przypadku 3-miesięcznego okresu próbnego.

Bez wypowiedzenia

Jest to natychmiastowa forma rozwiązania umowy o pracę polegająca na jednostronnym oświadczeniu woli. Może być ona zastosowana w uzasadnionych przypadkach:

  • zatrudniony w sposób rażący nie wywiązuje się z powierzonych mu obowiązków,
  • osoba zatrudniona z własnej winy traci uprawnienia niezbędne do zajmowania danego stanowiska (np. utrata prawa jazdy przez zawodowego kierowcę),
  • popełnienie przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnienie,
  • przedłużająca się nieobecność pracownika.

Ta forma rozwiązania umowy o pracę znana jest też jako zwolnienie dyscyplinarne, które może nastąpić z dnia na dzień mimo zawartych w kodeksie zapisów o okresie wypowiedzenia (art. 52 k.p.).

Zatrudniony także może rozwiązać umowę z trybem natychmiastowym. Takie rozwiązanie jest możliwe w przypadku rażących zaniedbań ze strony przełożonego wpływających na zmniejszenie higieny i bezpieczeństwa pracy, nieopłacania składek na ubezpieczenie społeczne, nieprawidłowego wypłacania należnych wynagrodzeń, dyskryminacji w zatrudnieniu, mobbingu i nie tylko.

Rozwiązanie umowy na skutek upływu czasu, na który została zawarta/na skutek ukończenia pracy

Niektóre umowy wygasają samoistnie zgodnie z zawartymi w niej zapisami. Może to być konkretna data bądź też moment ukończenia wykonania powierzonego zadania. Taka forma dotyczy także umów na zastępstwo czy też zadań sezonowych.

 Do góry