Ochrona tajemnic przedsiębiorstwa

Jeden z klientów Kancelarii, biuro projektowe o międzynarodowej renomie został pozwany przez pracownika, któremu zostało złożone przez klienta oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. 

Powód żądał odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Przedmiotowe oświadczenie zostało złożone pracownikowi na skutek powzięcia przez pracodawcę informacji o ciężkim naruszeniu przez pracownika jego podstawowych obowiązków pracowniczych polegające w szczególności na tym, iż Powód będąc pracownikiem ujawniał know- how i tajemnice przedsiębiorstwa pracodawcy przesyłając konkretne projekty architektoniczne, rozwiązania, a także pisma kierowane do organów administracji publicznej wytworzone przez pracodawcę w związku z realizowanymi innymi, podobnymi projektami do pracowników podmiotów stanowiących bezpośrednią konkurencję wobec pracodawcy.
Ponadto, pracownik pomimo obowiązującego go zakazu konkurencji oraz obowiązku uzyskania zgody pracodawcy na prowadzenie działalności gospodarczej, prowadził działalność gospodarczą, której przedmiot był zbieżny z przedmiotem działalności pracodawcy.

Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, nawet w przypadku niezawarcia umowy o zakazie konkurencji, pracownik zobowiązany jest do szeroko pojętej lojalności wobec pracodawcy, która ma przejawiać się w dbaniu o jego interesy, a chociażby powstrzymaniu się od wyrządzania mu szkody, choćby nieumyślnie.

Przestrzeganie tajemnicy przedsiębiorstwa, jak i tajemnicy określonej w odrębnych przepisach, jest obowiązkiem wynikającym wprost z art. 100 Kodeksu pracy. W wyroku z dnia 3 października 2000 roku (I CKN 304/00) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że taka informacja jest tajemnicą, gdy przedsiębiorca ma wolę, choćby dorozumianą, aby pozostała ona tajemnicą, i wola ta musi być dla innych osób rozpoznawalna.
Informacja nie traci charakteru tajemnicy, gdy wie o niej ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji. Obowiązek przestrzegania tajemnicy nie zależy od sposobu uzyskania należycie utajnionej informacji. Decyzja o utajnieniu informacji powinna opierać się na uzasadnionym przypuszczeniu, że dana wiadomość nie jest publicznie znana, jej ujawnienie zagraża istotnym interesom przedsiębiorcy oraz że może ona być uważana za poufną w świetle zwyczajów i praktyki danej branży lub zawodu.

W odniesieniu do obowiązku przestrzegania tajemnicy, ustawodawca wyszedł poza materię związaną tylko z pozycją pracownika, jako strony stosunku pracy, co ma decydujące znaczenie dla pozostałych powinności wskazanych w przedmiotowym przepisie. Tak jest z pewnością z tajemnicą przedsiębiorstwa, o której stanowi się w ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Zgodnie z art. 11 ust. 4 tej ustawy przez tę tajemnicę rozumie się „nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, handlowe lub organizacyjne przedsiębiorstwa, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności".

W polskim prawie brak ustawowej definicji know-how, nie mniej jednak, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 lipca 2003 roku (III SA 1661/02) podkreślił, iż przez know-how rozumie się zespół technicznych informacji, które są poufne, istotne oraz zidentyfikowane we właściwej formie.

Termin „poufny" oznacza, że pakiet know-how - jako taki - lub jako ściśle określona konfiguracja i usytuowanie danych elementów, nie jest powszechnie znany lub dostępny. Termin „istotny" oznacza, że know-how zawiera informacje, które są ważne dla całości lub zasadniczej części: a) sposobu wytwarzania lub b) produktu i usługi albo c) dla rozwoju powyższych i nie zawiera informacji banalnych.

W prawie unijnym istnieje szereg normatywnych definicji know-how. Za punkt odniesienia należy uznać przede wszystkim definicję know-how zawartą w Rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 772/2004 z 7 kwietnia 2004 roku w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień o transferze technologii.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. i rozp. 772/2004 know-how oznacza pakiet nieopatentowanych informacji praktycznych, wynikających z doświadczenia i badań, które są: a) niejawne, czyli nie są powszechnie znane lub łatwo dostępne, b) istotne, czyli ważne i użyteczne z punktu widzenia wytwarzania produktów objętych umową, i c) zidentyfikowane, czyli opisane w wystarczająco zrozumiały sposób, aby można było sprawdzić czy spełniają kryteria niejawności i istotności.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga także fakt, iż pracodawca wskutek działań nieuczciwego pracownika doznał szkody w postaci utraty co najmniej kilku zleceń projektowych. Analiza tej sprawy przyniosła również dla nas refleksje dotyczące wagi problemu prawidłowego i pełnego zabezpieczenia swoich tajemnic przez pracodawcę.

Aktualnie sprawa jest na etapie rozpoznawania przez sąd pracy.

Kancelaria rozwija praktykę transakcyjną, nieruchomościową i okołogiełdową.

Obsługując ponad 100 podmiotów gospodarczych rozwija także praktykę korporacyjną.

Kancelaria Prawa Pracy, FATCA i Prawo Piłki Nożnej to kolejne dziedziny specjalizacji Kancelarii. Kancelaria i jej prawnicy rozwinęli szereg węższych, ścisłych specjalizacji prawniczych, opierając je na dotychczas zdobytym w tego typu sprawach doświadczeniu.

 Do góry